Man, man, man, wat een week!

Dinsdag was het zover: Jana turns 21! Hide your money and daughters want ik mag gokken! Driewerf hoera! Dit heugelijke moment werd 's nacht gevierd onder begeleiding van een skypende Belg en zelfs een facebookchatter of twee! Er waren er zelfs die the extra mile gingen en in hun eigen huisje slingers ophingen om deze dan voor mij te filmen! Een waar feest op afstand.

Mijn mama had tegelijkertijd naar goede traditie Chinees beloofd te eten, dus die nodigde de hele familie uit om op mijn gezondheid rijst en kip in een jasje te eten!

Ikzelf at rijst en zwaaide Nasty uit toen zij op haar nachtshift vertrok. Gelukkig werd ik 's morgens ontvangen met de boodschap: 'wtf! Waarom zijde gij al wakker? En gedoucht? Kruip eens terug in uw bed en doe eens of ge slaapt!' Ok dan. Dus hupla daar ging ik weer, aangekleed in bed doen alsof er niets aan de hand was. Vijf minuutjes later mocht ik dan toch uit bed en wat zag ik daar? Mijn lieve kleine Nasty had de kamer versierd met slingers en had een heerlijk ontbijtje voorzien! Na een chemische koffiekoek of twee hield ze het toch voor bekeken en ging een 'klein dutje' doen. Ik moest ze om 13u komen wakker maken. Zo gezegd, zo gedaan. Om 13u sta ik naar haar bedje. 'Nasty, Opstaan' 'Jaja, ik ben er!' Ok, een telefoontje met de papa later ligt Nast nog stteds in bed. ' Ik ben er direct hoor.' Ok dan, ik ga nog even Skypen beneden, kom je naar daar? 'Ja zenne' Ok. 4,5u later staat ze daar dan: 'Seg! Jij bent wel een goede wekker!' Wablief?! Ik heb een half uur naast uw bed gestaan! 'Ah...echt?' Die Nasty toch.

Nu ja, geen reden tot paniek, we gingen pas tegen 19u afspreken met Silvia en Sara om pizza te eten. Maar toen kregen we een smsje om te zeggen dat 19u om op restaurant te gaan echt wel belachelijk vroeg was. Ok dan... 20u dan maar? Nee nee. half 9 is beter. WAT?! HALF NEGEN? Die Italianen zijn gek. Dus aten Nasty en ik nog maar een krok mesjeuke. Uiteraard.

Om stipt half negen (lees: kwart voor negen) stonden Sara en Silvia ons op te wachten voor de deur MET een cadeautje! Hoera! Wat stond er op de doos? ' Lots of love for christmas! ' Ok! Bedankt op voorhand, zou ik zo zeggen!

In het restaurant werd er heel wat afgelachen (er was iets met balls, maar ik weet echt niet meer wat..). Er was blijkbaar ook iets ongelofelijk fundamenteels fout aan het drinken van wijn bij pizza. Wij begrepen het niet, maar besloten dan toch om een pintje te drinken om niet als cultuurbarbaar over te komen. Er volgde nog een avond gevuld met mopjes over mannen, collega's, studenten en lesbo's (akward.)Na de pizza volgde nog tiramissu en na de tiramissu volgde nog sorbet en toen konden we niet meer. Echt. Niet. Meer.Gelukkig bracht Silvia ons naar huis. Merci. Voor alles.

De dag nadien stond Jana op stage maar voelde zich precies toch niet zo lekker. Even de temperatuur nemen? 38,8°C. Ahum. Hupla, terug naar bed!

Ondertussen gaat het weer beter. Hoewel...Ik ben er een beetje klunzig van geworden. ik liet vandaag de volgende zaken mislopen: liet een emmer vol water vallen, liet een glas stuk vallen, had een klein wasmachine ongeluk, goot een volledige thermos Turkse thee om in de keuken en ga zo maar verder.

Gelukkig is dat allemaal niet zo erg als NASTY DIE PASTA KOOKT IN DE WATERKOKER!

Laat dat een les zijn voor jullie allen.

mvg,

Jana en Nasty!