Hello Iedereen

We zijn aangekomen in Modena. Even een kort overzichtje van wat we al meegemaakt hebben. Allereerst Jana die geen parkeerplaats vond op de luchthaven met als gevolg dat ik aan het stressen was dat we te laat gingen komen. Ok, niet het geval tot jana besliste dat haar handbagage niet in het toegelaten rekje paste. Na wat spullen over te laden was ook dit opgelost. We hadden een heel afscheidscomite waaronder: Jana's mama, Jana's nicht, een vriendin van haar en ons allerliefste Imelda(a.k.a Tine) Ik had mijn mama, stiefvader en vriendje bij. Na een zeer pijnlijk en emotioneel afscheid checkten we in. Jana moest natuurlijk gefouilleerd worden, ik mocht door :)

In de rij naar het vliegtuig stonden we nog steeds te snotteren en konden we zelfs nog geen zin afmaken zonder onze zakdoek boven te halen. We hebben ons dan maar op de fruitella's gestort. Heel de vlucht hebben we geslapen maar zijn toch goed aangekomen dankzij Ryan: Bedankt he vriend. Uit het vliegtuig kwam ik tot de vaststelling dat mijn beha loszat. Ik stak het op de turbulentie.

Eenmaal aangekomen hebben we naast een winkel met gigantische salami's gewacht op de bus naar modena. Om 18.15 stapten we op de mooie grote blauwe Modena bus, we vroegen of we moesten betalen(Normaal 12 euro pp) maar dat was voor later. Iedereen in de bus betaalde maar ons sloeg hij over. Jana maar pushen dat ik naar voor moest om te betalen maar ik bleef zitten. Wegens plankenkoorts. Na een uurtje rijden kwamen we aan op de 'roosevelt van Modena'. Schrale bedoeling hoor. We stappen af de bus, kregen onze bagage en kregen een vriendelijke goedenavond. Oke dan 24 euro in de pocket. Mooi begin van het avontuur. Nu op zoek naar de jeugdherberg

Na wat zoeken waren we verkeerd gelopen dus beslisten we om onze 24 gewonnen euro's te spenderen aan een taxi chauffeur. Voor amper 4.80 waren we op bestemming. Inchecken in de kamer waar we tot de vaststelling kwamen dat er geen internet was. Bummer...

De straat op , op zoek naar een internetcafe: Een goed uur wandelen bracht ons bij Western Union. Yihaa.. En hier zitten we dan. Wenend achter onze computer bij elk facebook berichtje of mail die we ontvangen. Onderweg wel wat mooie gebouwen gezien, winkeltjes en zelfs ne cinema.

Straks nog een pizza, misschien een film op de laptop en dan huilend ons bed in. Wie had gedacht dat deze twee zo emotioneel konden zijn. Grote mond, klein hartje. Morgen gaan we even een test busroute doen naar het ziekenhuis en verder weet ik het niet, waarschijnlijk nog een potje wenen. MAAR wij wenen zoals grote meisjes..

Om een lang verhaal kort te maken, We vinden het hier nog niet leuk, elkaar wel natuurlijk maar tijd brengt raad fluistert jana hier net.

Wij missen jullie allemaal ( en hopen jullie ons ook)

Smsen, mails of reacties altijd zelkom want we voelen ons nog een beetje eenzaam

Vele dikke kussen en groeten.

Natascha en Jana